İSMAİL ABİ BEN DE MECNUNU SEVİYORUM. HASTASIYIM AMA ÖYLE BÖYLE DEĞİL :S
En güzel bölümlerinden biriydi ha.
Ölüm bile bir son değil. Kimisinin mezarı bembeyaz mermerle donatılırken, kimisinin mezarının başında bir işaret bile kalmazdı.”
“Bir kuş maviye mi tutkundur da gider uçmalara?”
“Seviştiğimiz gecelerin sabahlarında dişlerimi hiç fırçalamadan giderdim işe. Dilimde, damağımda senin tadını duyuyordum.”
“Hayatın nasıl da hüzünlü olduğunu biliyordum, çaktırmadım.”
“Uzun uzun kendime doğru çekiyorum seni, çektikçe bir şeyler akıyor senden bana doğru.”
“Bir sabah radyoda “Aşkını bir sır gibi senelerce sakladım” çalarken ağladı. Çok ağladı.”
Saçların çok dökülmeye başlar:
Sen: acaba kanser miyim lan?
Arkadaşın: şampuandandır kanka
Baban: Benim de dökülüyor yavrum….
Annen: Ders çalışmaz, akşama kadar bilgisayarda oturur, saçı da dökülür, yakında bitlenir bu!!Git masayı topla
Olimpiyatı seyrediyorum…
Atletimiz takozda kaldı, yarışamadan elendi, çok iyi durumdaydım, kesin ilk üçe girerdim diyor. Çekiççimiz, idmanda fırlattığından anca 10 metre aşağısına fırlatabildi, halbuki müthiş hazırlanmıştım diyor. Yüzmede bırak finali, yarı finalimiz yok, Yüzme Federasyonu Başkanımız, çok başarılı olduğumuzu, en başarılı olimpiyatlarımızdan birini yaşadığımızı söyledi, ki, aslında haklı, en azından hiçbir yüzücümüz boğulmadı, sağ salim dönüyorlar. Beş bin metrecimiz sonuncu oldu, çok iyi çalışmıştım, madalyayı hak etmiştim, galiba yemekten zehirlendim dedi. Bi başka koşucumuz onuncu oldu, Türkçe bilmiyor, Kenyalıymış, ne dediğini anlamadım ama, elendiğine göre çok iyi hazırlanmıştım dediğini tahmin ediyorum. Yelkencilerimiz rüzgârsızlıktan şikâyet ediyor, sanırsın, öbürleri yelkenleri vantilatörle şişirdi. Okçularımız ise, neredeyse hedef yerine hakemi vuracaklardı, karşı yönden esen rüzgârdan yakınıyorlar. Voleybolcularımıza göre, maçlar çok geç saatte oynandı, ondan… Gerçi, sabah oynadıkları maçı da kaybettiler ama, öğlen oynansaydı banko altın madalyaydı yani… Londra’nın serin ve yağışlı havasından etkilenen güreşçimiz bile var. Bilseydik romatizmalı güreşçi göndereceğimizi, bunu pas geçer,
Rio’daki olimpiyata gönderirdik. Haltercilerimiz desen, halter kaldırmayı boşver, pazar torbası taşıyamayacak vaziyette, kiminin beli ağrıyor, kiminin dirseği uf oldu, kimi enfeksiyon kaptı, talihsizlik işte, yoksa çok iyi hazırlanmışlardı.
*
Sonra bi başkası çıktı…
“Çok iyi mücadele ediyoruz.
Çok iyi gidiyoruz” dedi.
*
Aha bu da “milli atıcımız” herhalde diye düşündüm. Meğer, siyasi haberlere geçmişler, Milli Savunma Bakanımızmış…
Terörle mücadelede ne kadar başarılı olduğumuzu anlatıyormuş.
*
Sene 2000, şehit sayısı 29
Sene 2001, şehit sayısı 20
Sene 2002, şehit sayısı 7
AKP iktidar oldu…
2003, şehit sayısı 31
2004’te 75
2005’te 105
2006’da 111
2007’de 146
2008’de 171
2009’da 152
2010’da 141
2011’de 163
2012, şimdilik 148.
*
“İyi gidiyor” dediği bu.
*
Dolayısıyla, milli atıcı denmese bile, milli savunma bakanı da denemez.
Olsa olsa…
Milli “avunma” bakanı’dır.
“
| — | Askerlik gibi Hükümet de.. Olimpiyat’ma yeri değildir canım kardeşim : YILMAZ ÖZDİL (via jokersin) |
Bu gerçekten Olimpiyat oyunlarının ruhunu gösteriyor. Türk atlet Merve Aydın 800 m koşusu esnasında kendini yaraladı, ama yine de gözler görülür bir şekilde aksamasına dayanılmaz acılar çekmesine rağmen bitiş çizgisine doğru gitti ve gözyaşları içinde yere düştü. 80.000 kişi alkışlayarak bunu izledi. Saygı.
